Wie sou die HEER
nie prys nie,
as weer met nuwe gloed
‘n rusdag ons
begroet?
Wie Hom nie dank bewys nie
as stil in môrewagte,
Hy ons met guns omring?
Wie vir sy trou nie sing
‘n loflied in die
nagte?
2
Wie sou dié troue HEER
nie -
Hom wat sy guns ons bied -
met hooggestemde lied
by harp- en luitspel eer nie?
Hy maak weer los my bande,
Hy maak my tong weer vry;
ek roem sy dade bly,
die werke van sy
hande.
3
Hoe groot is, HEER,
u werke,
hoe diep gaan u beleid!
Hoe reik u wys besluit
oor alle aardse perke!
Maar dwase sit gevange,
in waansin vasgehou;
hul weet nie dat hul gou
sal struikel in hul
gange.
4
Hul groei in pragverskyning
soos plante, groen en fris,
terwyl hul einde is
verdelging en verdwyning.
Maar U is hoog verhewe:
u vyand, HEER,
moet val;
geen onregwerker sal
ooit strafloos voor U
lewe.
5
Met blydskap in my oë
en deur u grote krag
swaai ek met alle mag
die horing van vermoë.
U, HEER,
laat op my druppel
u salf, en laat my nou
die val van húl aanskou
wat oor mý val wou
huppel.
6
‘n Palmboom hoog en
rustig,
‘n seder sterk en skoon
met breë blarekroon -
só groei Gods volk, so lustig.
Hul groei deur Gods genade:
hul bloei daar hoog en fris,
waar God se voorhof is,
en loof Gods
wonderdade.
7
Hul groei in suiwer lugte;
selfs in hul ouderdom
sal geen vermindring kom
van bloei en edel vrugte.
Hul lof sal nie verstom nie:
Die HEER
is reg! En Hy,
Hy is ‘n rots vir my!
Geen onreg is in Hom nie.