In 1910 het dr PC Snyman die volgende opsomming gegee van die stand van Gereformeerde onderwys in Kaapland nadat die Gereformeerde Kerk 50 jaar bestaan het. Vir egte Gereformeerde onderwys op skool, sê hy, is daar maar min kans, omdat ons skoolwet soiets nie ken nie, omdat dit beteken vrye skole sonder staatsteun waarvoor daar om finansiële redes min geesdrif is, en omdat daar 'n groot tekort is aan die regte onder-wysers en handboeke. Wat die godsdiens op skool betref, is daar drie standpunte. Party wil geen godsdiens hoegenaamd op die staatskool hê nie, omdat dit tot dogmatisme en rusie lei, of omdat so 'n heilige saak net daar sal verknoei word, of omdat hulle glad nie aan soiets glo nie, of omdat hulle meen die godsdienstige en die sekulêre hoort nie bymekaar nie. 'n Tweede groep wil wel godsdiens op skool, maar 'n kleurlose, neutrale, een bo geloofsverskille. 'n Derde groep erken dat daar leerstellige verskille is en wil dit tegemoetkom deur aan die verskillende leraars geleentheid te gee om op bepaalde tye aan die afsonderlike klasse kinders self godsdiensonderwys te gee. Geeneen van dié drie oplossings deug egter nie. Die gemengde skool is verkeerd en moet deur aparte skole vervang word.

Net soos in die geval van dr DF Malan se verklaring op die NG Kerk-sinode van 1906 is ook hierdie uiteensetting van dr PC Snyman van geskiedkundige betekenis, aangesien dit miskien die eerste breedvoerig gemotiveerde pleidooi vir aparte enkelmediumskole by die Gereformeerde Kerke is. Albei voorstelle het gevolg net kort na die Tweede Vryheidsoorlog. Eersgenoemde het meer klem gelê op die taalaspek, laasgenoemde op die godsdienstige.