Die Kerkpad: Mei 99 Calvinisme

Die uitslag van die afgelope verkiesing het vir baie van ons mense, ook van die lesers van ons blad, geskok en verwar. Talle telefoonoproepe is aan ons gerig met die vraag: "Wat nou?" Dat daar so 'n swaai weg van die sogenaamde (Afrikaner-) "volksgerigte" partye, die Vryheidsfront (VF) en die Afrikaner Eenheidsbeweging (AEB), plaasgevind het, is deur die voorstanders van die deelname aan die verkiesing oor die algemeen nie verwag nie. Die enigste gevolgtrekking wat hieruit afgelei kan word is dat baie voormalige ondersteuners van die VF en die Konserwatiewe Party (KP), óf nie gestem het nie, óf pragmaties vir die Demokratiese Party(DP), die Federale Alliansie (FA) en die African Christian Democratic Party (ACDP) gestem het. Daar is uitsonderings met betrekking tot ander partye, maar dit blyk uit waarneming dat dit die oorheersende stempatroon van die Afrikaner was.

Dit is normaal dat wanneer 'n saak skeef geloop het, gevra word, wat nou? "Wat moet ons nóu doen om dié mislukking weer te probeer regmaak?" As die ongeluk 'n mens getref het, staan hy anders teenoor 'n saak as daarvóór, toe dit vol moed en met hoopvolle verwagting aangepak is. Hoe moet ons hierdie terugslag verwerk en aanvaar óf ... dalk nie aanvaar nie? Dit is die vraag wat op hierdie oomblik by talle bekommerde volksgenote heers. Tog behoort dié uitslag van die verkiesing nie te verbaas nie. Wat die blankes, en des te meer die Afrikaner deel van die bevolking raak, is die oorweldigende getalle-oorwig van die swartes wat in die een-mens-een-stem bedeling op gelyke voet meegeding het. Die blanke kieserspotensiaal het hoofsaaklik dáárom, pragmaties, op 'n ander wyse as voorheen gesoek na die voor die hand liggende beste hantering van sy maatskaplike en persoonlike belange. Dit is waarom ontleders van die verkiesingsuitslag die swaai weg van die volksgerigte partye, die VF en die AEB, verklaar dat, "wit kiesers gestem het vir 'n geloofwaardige wit party wat hulle glo hulle voorregte sal beskerm. Witmense glo die DP sal hulle kan beskerm van wat hulle sien as 'n totale aanslag" (BEELD, 8 Junie 1999).

As redaksie van DIE KERKPAD het ons tot dusver 'n lae profiel gehand-haaf oor die aangeleenthede van die politiek. Ons wou nie diegene wat dit ernstig gemeen het, om deur deelname aan die verkiesing die saak van ons Boere-Afrikanervolk te bevorder, openlik teenstaan met betrekking tot die benadering van die politieke stryd nie. Nou is dit die tyd om 'n heldere en ondubbelsinnige antwoord te verskaf. Dit behels die prinsipiële verwerping van die multi-kulturele en multi-religieuse eenheidstaat met sy rasionele grondslag van die sogenaamde menseregte. "Die miskenning van gemeen-skappe of volke se reg op selfbeskikking en die idee dat die bevolking van Suid-Afrika net uit, sê maar, dertig miljoen individue bestaan en dat die helfte-plus-een meerderheid van hierdie massa individue 'demokraties' vir almal besluit, maak van 'demokrasie' 'n tirannie van getalle. ... In Suid-Afrika sal 'n stelsel van een mens een stem, op politieke volksmoord neerkom. NP van Wyk Louw het teen hierdie gedwonge gelykheid gewaarsku en gesê, jy sal dit bereik net oor die dooie liggame van 'n hele volk heen! Daardie soort liberale 'demokrasie', toegepas op Suid-Afrika, is die dood in die pot vir ons volk - of vir enige ander volk", aldus dr AP Treurnicht (13 Julie 1990).

Ons weet as Christene dat die mens uit homself tot die kwaad geneig is; ons weet dat die vorm deur die wese en nie die wese deur die vorm bepaal word nie, sodat elke staatsvorm nut of onheil stig al na gelang van die beginsels waardeur dit leef. En as ons "die hele inhoud van die stelsel saamvat; as ons bedenk dat van die welslae 'n onafsienbare toekoms van heil vir die mensheid tegemoet gesien word; as ons hierteenoor stel die onverbiddellike van die geopenbaarde waarheid ... sou ons dan betwyfel of ook op hierdie terrein vyandskap tussen die saad van die vrou en die saad van die duiwel onvermydelik is? Is daar in 'n eg revolusionêre staat verdraagsaamheid teenoor die lewende evangelie denkbaar? ... Alleen deur hom teen God te verset, alleen deur God te versaak, alleen deur soos God en in die plek van God te wil wees, alleen deur die wens om, as dit moontlik was, God vernietig te sien, bly 'n mens aan jou eie beginsel gelyk as jy eenmaal op die bodem van 'n stelselmatige goddeloosheid geraak".

En al deins die meeste aanhangers van die leer vir hierdie konsekwensie terug en al wil hulle dit nie aanvaar nie, in beginsel doen dit aan die juistheid van die gevolgtrekkingniks af nie.

Maar behalwe anti-Christelik is die rewolusieteorie ook anti-histories. Seker, die volgelinge daarvan het hulle dikwels op die geskiedenis beroep. "En skynbaar nie sonder grond nie: die oppervlakkigheid waarmee die geskiedenis behandel is, was voordelig vir elkeen wat steunsels vir ongerymde leerstellinge gesoek het. ... Van die fakkel van die nuwe wysheid is gretig gebruik gemaak tot beligting van die hele veld van die geskiedenis. So het hulle verval in wat Montesquieu - wat daar self gedurig in verval het - tereg die vrugbaarste bron van historiese dwalinge genoem het en het in volke en tye die voorstellinge oorgebring wat daaraan ten enemale vreemd was. En, soos die drome teruggegee wat die denkvermoë oordag besig hou, is dit nie vreemd nie dat 'n mens die trekke van die manne van die revolusieteorie hulle vas in hulle geheue en gemoed ingeprent het, terugvind in die droombeelde wat hulle vir historiese waarde te koop aanbied. Die geskiedenis word 'n vvalse getuie; hierdie valse getuienis word 'n verdere kragtige middel om die openbare mening in die tuig van die revolusionêre rigting te drywe. Die geskiedenis het 'n museum geword vol revolusionêre modelle, 'n wapenhuis vol revolusionêre wapentuig, tot vermoording van die waarheid".

Maar ondanks hierdie beroep op die geskiedenis is dit 'n wesenlike trek van elke revolusie wat uit hierdie leer voortkom, dat dit breek met die verlede. En ook dit is 'n konsekwensie van sy beginsel. Dit kom inners met die pretensie dat dit die enigste juiste oplossing het vir alle moeilikhede. Voordat dit opgetree het, was alles verkeerd. Daardie verkeerde elemente moet uit die weg geruim word. "Wie hierdie teorie huldig, strydig teen die wese van elke staat, kan hoegenaamd nie deur die wegneem van ou misbruike tevrede gestel word nie maar waan hom geroepe om al wat die wysheid van die vaders en die loop van die tye opgerig het, te vernietig. ... Sloping is onmisbaar waar dit nie gaan om verbouing nie maar om 'n gebou op 'n heeltemal ander grondslag op te rig. Skroomvalligheid kom nie te pas by die omverwerping van wat - soos hulle gesê het - gedurige skending van die regte van mens en burger was nie. Teen die verskeuring van die weefsel van die verkreë regte deur die volkslewe gespin, het hulle geen beswaar gehad nie. Die ware lewe van die nasie sou eers begin met die dagteke-ning van die nuwe regeringsvorm." So wou die teorie dit. En hoe was die praktyk? ...

Tot hiertoe prof dr S du Toit se beskrywing van Groen van Prinsterer se kritiek en grondliggende motivering ten opsigte van die staatkundige revolusie van sy tyd. Vertoon dit nie ontdekkende ooreenkomste met die revolusie wat óns tans ervaar nie? Is die prinsipiële grondslag van sy denke nie ook geldig vir vandag se omstandighede nie? Staan ook vandag nie die mens sentraal in die opset van die staat en samelewing in plaas van die almagtige Skepper van hemel en aarde, die enige soewereine Wetgewer en Beskikker van die lotgevalle van die volkere en die voorsienige Bepaler van die verlede, hede en toekoms nie? Groen van Prinsterer se werk behoort in hierdie tyd besondere aandag te geniet met die oog op die fundering van Christelike nasionale politiek.

"Tereg wys dr Smitskamp - in 'n Nederlandse uitgawe van Groen se werk (P v d K) - daarop dat die woorde van Groen ná die tweede wêreldoorlog nog net so aktueel bly. Ons staan immers nog teenoor 'n beliggaming van die revolusie- gedagte en wel in 'n nog afgrysliker gedaante. Groen het hierdie toestande reeds in die negentiende eeu vooruitgesien. Hy het gewaarsku dat Europa 'n puinhoop sal word as die revolusiegedagte en die verwerping van die Evangelie veld win. En daarom kan hy ook vir ons nog 'siener' wees", aldus prof S du Toit. Dit geld ook ten aansien van die revolusionêre "Nuwe Suid-Afrika".