Die Kerkpad
"Laat ons wandel in die lig van die Here"
(Jes 2 ; 3 - 5)
Jaargang 3 No 4 Julie 1999
HOOFARTIKEL
DIE VERKIESINGSUITSLAG ... WAT NOU?
Territoriale Staatseenheid
DIE VERKIESINGSUITSLAG
... WAT NOU ?
Territoriale Staatseenheid
Die uitslag van die afgelope verkiesing het vir baie van ons mense, ook van die lesers van ons blad, geskok en verwar. Talle telefoonoproepe is aan ons gerig met die vraag: "Wat nou?" Dat daar so 'n swaai weg van die sogenaamde (Afrikaner-) "volksgerigte" partye, die Vryheidsfront (VF) en die Afrikaner Eenheidsbeweging (AEB), plaasgevind het, is deur die voorstanders van die deelname aan die verkiesing oor die algemeen nie verwag nie. Die enigste gevolgtrekking wat hieruit afgelei kan word is dat baie voormalige ondersteuners van die VF en die Konserwatiewe Party (KP), óf nie gestem het nie, óf pragmaties vir die Demokratiese Party(DP), die Federale Alliansie (FA) en die African Christian Democratic Party (ACDP) gestem het. Daar is uitsonderings met betrekking tot ander partye, maar dit blyk uit waarneming dat dit die oorheersende stempatroon van die Afrikaner was.
Dit is normaal dat wanneer 'n saak skeef geloop het, gevra word, wat nou? "Wat moet ons nóu doen om dié mislukking weer te probeer regmaak?" As die ongeluk 'n mens getref het, staan hy anders teenoor 'n saak as daarvóór, toe dit vol moed en met hoopvolle verwagting aangepak is. Hoe moet ons hierdie terugslag verwerk en aanvaar óf ... dalk nie aanvaar nie? Dit is die vraag wat op hierdie oomblik by talle bekommerde volksgenote heers. Tog behoort dié uitslag van die verkiesing nie te verbaas nie. Wat die blankes, en des te meer die Afrikaner deel van die bevolking raak, is die oorweldigende getalle-oorwig van die swartes wat in die een-mens-een-stem bedeling op gelyke voet meegeding het. Die blanke kieserspotensiaal het hoofsaaklik dáárom, pragmaties, op 'n ander wyse as voorheen gesoek na die voor die hand liggende beste hantering van sy maatskaplike en persoonlike belange. Dit is waarom ontleders van die verkiesingsuitslag die swaai weg van die volksgerigte partye, die VF en die AEB, verklaar dat, "wit kiesers gestem het vir 'n geloofwaardige wit party wat hulle glo hulle voorregte sal beskerm. Witmense glo die DP sal hulle kan beskerm van wat hulle sien as 'n totale aanslag" (BEELD, 8 Junie 1999).
Dit bevestig helaas die huidige ruggraatloosheid en beginselloosheid van die merendeel van ons Afrikanervolk. Korttermyn-oplossings en materiële belange is die prioriteit van die oomblik. Dog binne die territoriale staatseenheid van ons land kán die Afrikaner nie sy kulturele en politieke selfbeskikking en die verwesenliking van sy oortuigings en belange herwin nie, tensy deur die beleid van afsonderlike ontwikkeling, wat met die staatkundige revolusie van 1994 formeel beëindig is. Na aanleiding van die Franse Revolusie het 'n Franse skrywer, Albert de Broglie, hom in 1860 as volg uitgelaat oor staat-kundige stelsels wat soortgelyk as die grondslag van die huidige RSA dien.
Wat as die ou régime bekendstaan, het onherroeplik ondergegaan; maar noudat die mense niks anders as gelyke individue meer is nie, wat elk op sigself magteloos is, maar oppermagtig as hulle tot 'n eenheid verbind word, staan jy sonder verweer teenoor die grillige alvermoë van 'n meerderheid. ... As hulle my vertel dat binne 'n volkryke nasie, oorlaai met al die goedere van 'n nuwe beskawing, die algemene stemreg 'n diktatuur tot stand bring, dan weet ek dat ek daarmee te staan kom teenoor 'n gesag wat van onderaf legitimiteit ontvang,
uit die krag van eenheid, verhonderdvoudig deur die mag van getalle. Dan sidder ek en ek voel dat dit 'n vyandelike mag is wie se toekoms deur die gewete en die menslike waardigheid betwis moet word, aldus De Broglie.
Die vrywillige deelname aan die verkiesing veronderstel die aanvaarding van 'n stelsel waarbinne die tirannie van die getallemeerderheid heers. Ek ken geen nasie wat uit 'n algemene stemreg gebore word nie, maar 'n volk wat in die volkshistorie gewortel is, sê die anti-revolusionêre Nederlander, Mr G Groen van Prinsterer. Dit beteken in ons omstandighede, volksgerigte politiek. Daarby aansluitend verwys dr Abraham Kuyper na die nagevolge van die Franse Revolusie ten aansien van die Nederlandse volk, dat die wankele mure van hulle volksbestaan omvergehaal en sy stene afgekap is, slegs om dit op 'n hoop te stapel sonder om te begin met die oprigting van 'n nuwe gebou. Die Liberalisme is anti-sosiaal omdat dit individualisties is en in 'n volk niks anders sien as 'n aantal siele binne 'n bepaalde grondgebied.
"En dit bederft en verderft heel ons volksleven. Dit loopt uit op een losrijten van alle banden, om de eenlingen die vijftig minus een zijn, door de eenlingen die vijftig plus een uitmaken, te tyranniseeren. Zoolang men daarin volhardt, komt er dan ook geen beterschap. Dán eerst als de deelen van het volkslichaam weer elk in hun eigen functie zullen kunnen werken, zal de gezondheid van dat volkslichaam weerkeren", aldus dr Abraham Kuyper.
As redaksie van DIE KERKPAD het ons tot dusver 'n lae profiel gehand-haaf oor die aangeleenthede van die politiek. Ons wou nie diegene wat dit ernstig gemeen het, om deur deelname aan die verkiesing die saak van ons Boere-Afrikanervolk te bevorder, openlik teenstaan met betrekking tot die benadering van die politieke stryd nie. Nou is dit die tyd om 'n heldere en ondubbelsinnige antwoord te verskaf. Dit behels die prinsipiële verwerping van die multi-kulturele en multi-religieuse eenheidstaat met sy rasionele grondslag van die sogenaamde menseregte. "Die miskenning van gemeen-skappe of volke se reg op selfbeskikking en die idee dat die bevolking van Suid-Afrika net uit, sê maar, dertig miljoen individue bestaan en dat die helfte-plus-een meerderheid van hierdie massa individue 'demokraties' vir almal besluit, maak van 'demokrasie' 'n tirannie van getalle. ... In Suid-Afrika sal 'n stelsel van een mens een stem, op politieke volksmoord neerkom. NP van Wyk Louw het teen hierdie gedwonge gelykheid gewaarsku en gesê, jy sal dit bereik net oor die dooie liggame van 'n hele volk heen! Daardie soort liberale 'demokrasie', toegepas op Suid-Afrika, is die dood in die pot vir ons volk - of vir enige ander volk", aldus dr AP Treurnicht (13 Julie 1990).
Daarmee kom ons terug by die vraag waarmee ons hierbo begin het: Wat nou? Daarop die antwoord: om weg te kom van vermeende korttermyn-oplos-sings en pragmatiese besluitneming en vas te staan by die Goddelike oorsprong van die taal-, kultuur- en volkereverskeidenheid! Dit is Sy besluit om teenoor die menslike sug na magsontplooiing, wêreldvrede en strewe na horisontale "versoening" en 'n nuwe wêreldorde, wat materiële welvaart moet verseker: "dit wat hulle van plan is om te doen", om dié menslike hoogmoed deur die spraakverwarring (Gen 11 : 5 - 9), te laat misluk. Dit motiveer en regverdig 'n prinsipiële verset teen en die weerstaan van die strewe tot die voorgestane nasionale eenheid van die "reënboognasie" en "versoening oor die onreg van die verlede", die beleid van afsonderlike ontwikkeling. Daardie strewe, dié eenheid en daardie "versoening" kán en sál nooit werk nie.
R
DS JP (JAN) COETZEE GEëMERITEER
Ds Jan Coetzee, ‘n gewaardeerde lid van Die Kerkpad se redaksiekommissie, het op Sondag 28 Februarie 1999 vanuit die Gereformeerde Kerk Pretoria - Meintjieskop geëmeriteer.
Op 27 Junie 1931 is hy as die oudste seun van vier kinders van dr MJ Coetzee en mev Coetzee gebore. Uit ‘n Gereformeerde ouerhuis wat hulle toegespits het op die onderwys, word sy noodsaaklike fondament gelê wat steeds vandag by hom duidelik kenbaar is. Hy begin sy skoolloopbaan in Pretoria-Oos Laerskool waar hy op vroeë ouderdom hom reeds onderskei as ‘n besonder begaafde leerling. Hy voltooi later sy skoolloopbaan in die Nylstroom Hoërskool op 15 jarige leeftyd. Hy het hom by die Potchefstroomse Universiteit vir CHO ingeskryf waar hy sy B.A. en daarna sy teologiese studies aan die Teologiese Skool voltooi het. Tydens sy studies in 1950 is hy met sy vader se afsterwe swaar beproef.
In Februarie 1955 word hy in sy eerste gemeente Bethal as predikant bevestig. In November 1963 aanvaar hy die beroep na Pretoria-Meinjieskop waar hy vir net oor die 35 jaar getroue en geseënde diens in die kerk van die Here kon verrig. Hy het later ook sy Honneurs in Semitiese Tale verwerf. Dit verklaar sy besondere belangstelling in die werk van Bybelvertaling. Hierdie kennis is vir hom steeds ‘n besondere instrument waarin hy met liefdevolle jaloersheid waak oor die Bybelse getrouheid van die herberyming van die Psalmboek.
Hy is getroud met Margaretha Bingle, die dogter van prof JP Bingle en mev Bingle. Sy is by uitnemendheid ‘n hulp wat by hom pas. In haar huis, vir haar man en kinders en ook vir die kerk was niks vir haar ooit te veel om te doen nie. Haar stille, getroue en liefdevolle diens is 'n besonder kragtige getuienis wat van haar uitgaan. Hulle twee se gesamentlike bewoëndheid en liefdevolle uitreiking na enige iemand in nood is kenmerkend. Uit die huwelik is vier dogters gebore wat vir hulle ouers nog net vreugde en dankbaarheid gebring het. Daarby is ds Jan en mev Coetzee bevoorreg om ‘n nakroosseën te kon ontvang van ses kleinkinders.
As gesins- en familieman is hy ook onbeskaamd ‘n volksman. In die publikasie "Afrikanertoekoms" skryf hy: "Die ontstaan, bestaan en voortbestaan van die Afrikanervolk is onomkeerbaar deur God gebind aan die kerk van Christus. Christus se kerk kan slegs leef deur die leer, diens en tug wat uit die Heilige Skrif groei."
Ds Coetzee is geen aanstellerige persoon nie. Waar hy gewerk het kon die naam Jan Coetzee maar verdwyn, solank hy sy mense net kon bring by die Skrif, Belydenis en Kerkorde. Hy was inderdaad net Bedienaar van die Goddelike Woord. Met liefde, eenvoud en eerlikheid is sy dienstyd gekenmerk. Hy is besonder lief vir kinders en het daarby gestaan om as kategeet al die katege-se in die gemeente waar te neem. Dit was vir hom belangrik dat elke kind ‘n liefde sou ontwikkel vir die Woord van God, die Kerk, die belydenisskrifte en die Psalms. Kinders het met vrymoedigheid met hul probleme na hom gegaan, hoewel hy met agting bejeën is.
In die kerkverband was ds Jan Coetzee ‘n erkende en gewaardeerde kollega. Vir jare was hy om die beurt gekies as voorsitter van die Partikuliere Sinode Noord-Transvaal. Op die vergaderings van die Nasionale Sinodes het hy, vanweë ‘n gehoorprobleem, sy vaste plek gehad vanwaar hy nie slegs met goed voorbereide bydraes nie, maar ook soms met skerp en kostelike opmerkings, sake ter tafel kon ophelder. Sy kennis, liefde en insig in die Skrif, Belydenis en Kerkorde is deur baie gedeel. Deur die jare het hy op verskeie sinodale deputaaatskappe gedien, onder andere die Deputate vir Formuliere en Belydenisskrifte, Diakonale Sake, Breë Kuratorium van die Teolo-giese Skool Potchefstroom. Lidmate en predikante het van oraloor van hom raad gevra.
Ons bede is dat ds Jan en mev Coetzee ‘n geseënde emeritaat met goeie gesondheid sal hê. By Die Kerkpad is ons dankbaar en bevoorreg om hom steeds in ons midde diensbaar te hê. Mag die Here hom steeds die genade gee om in liefde vir Hom en sy Kerk saam met die redaksiekommissie van Die Kerkpad nog heelwat jare met jaloersheid te waak oor ons kosbare Gerefor-meerde erfenis van leer, diens en tug binne die kerke.
Sarel Cilliers VDM